shume se lavdi.Nje shprese rrenacake, por ja ku eshte.
Kunder hordhive te pafund Aziatike,kunder c`do rregulloreje,
ne mundemi, mund ti mbajme Portat e Nxehta.
Ne mund te fitojme.
Agim.
Kamzhiket fshikullojne.
Barbaret gulcojne.
Ata pas therrasin: "Perpara"!
Ata para therrasin: "Prapesohu".
Syte tane jane deshmitare e nje spektakli grotesk
te thirrur nga cepat me te thelle te Perandorise se Zerksizit.
Kur trupat deshtuan Ata iu kthyen magjise.
Qindra kombe bien siper nesh.
Ushtrite e gjithe Azise.
Te inkuadruar ne kete korridor te ngushte,
numrat e tyre nuk vlejne asgje.
Ata bien poshte me qindra.
Ne u dergojme trupat e ashper dhe zemrat e brishta
mbrapsht tek kembet e Zerksizit.
Mbeti Zerksiz eshte i pakenaqur nga gjeneralet e vet.
Ai i disiplinon ata.
Zerksizi i nis perbindeshat prej gjysem bote larg.
Ata jane bisha kaba.
Dhe grumbulli i te vdekurve Perse eshte dredhia.
-Akoma ketu ti? -Dikush duhet te te ruaje shpinen.
Epo tani, jam pak i zene.
Rigrupohu!
Astinos, biri im!
Astinos!
Jo!
Koha kalon.
Ne humbim disa...
...por kushdo qe vdes eshte shok ose gjaku jone i shtrenjte.
Kur sheh trupin pa koke te birit te tij te ri,
Kapiteni thyen radhen.
Egersohet, dehet prej gjakut.
Thirrjet vajtuese te Kapitenit pr humbjen e te birit
jane me te frikshme se daullet e betejes per armikun.
Duhen tre burra per ta bere zapt
per ta sjelle prape tek ne.
Dita eshte e jona.
Asnje kenge s`kendohet.
Zotat tuaj jane treguar mizore me ty Efialtes per te dhene
kete forme. Edhe Spartanet ishin mizore, qe te kundershtuan.
Por une jam bamires.
C`do lloj gjeje qe mund te deshiroje ndonjehere.
Cdo lumturi qe mund te imagjinoje ndonjehere.
Cdo kenaqesi qe patriotet Grek dhe zotet tuaj falls te kane mohuar.
Do te ti jap.
Per kete jam bamires.
Me prano mua si mbreti dhe zotin tend.
Po!
Udhehiqi ushtaret e mi drejt shtegut te fshehte
qe rri bosh pas Spartaneve te mallkuar,
dhe gezimet e tua do te jene te pafundme.
Po, i dua te gjitha.
Pasuri, femra.
Edhe dicka.
Dua nje uniforme.
U be.
Do ta kuptosh qe jam bujar.
Jo si Leonidha qe te kerkoi qe te ngriheshe lart,
Dua qe vetem te me perulesh.
Nate e bukur.
Po por nuk te ftova per nje bisede te vogel, Theron.
Jam i sigurte per kete.
Asnjehere s`i ke kursyer fjalet kundrejt meje.
Mund te ofroj dicka? Ndoshta nje pije?
A eshte helm?
Me vjen keq qe te zhgenjej, eshte vetem uje.
Me eshte thene se ke lene nje takim me keshillin.
Po.
Me duhet ndihma jote
per te marre vota qe t`i dergojme mbretit ushtri ne veri.
Po.
E shoh qe tani ne te dy se bashku.
Une politikan,dhe, luftetar. Bashkojme zerat tane ne nje.
E perse u dashka qe ta bej kete?
Kjo provon qe ti mendon per mbretin
i cili, tani lufton per ujin qe pijme.
E vertete.
Por kjo eshte politike jo lufte.
- Leonidha eshte idealist. - E di qe dhe ti s`mbetesh pas.
Ju dergoni njerez ne therori per dobine tuaj. Burri juaj,
mbreti yne ka marre 300 nga burrat tane me te mire per tu
therur. Ai ka thyer ligjet tane dhe iku pa miratimin e keshillit
- Jam thjesht nje realist. - Je oportunist.
Je po aq budallaqe sa Leonidha
nese mendon se njerezit nuk e kane nje cmim ne kete bote.
Jo te gjithe njerezit jane krijuar te barabarte. Ky eshte kodi
Spartan, mbreteresha ime e vogel. E admiroj pasionin tend.
Por mos mendo qe nje grua si ju, madje edhe nje mbretereshe
mund te hyje ne dhomen e keshillit e te ndikoje
mendjet e burrave. Une e mbizoteroj ate dhome.
Sikur te ishte bere prej ketyre duarve.
Mund te ta shemb jeten tende qe tani. Do te shkosh para
keshillit por fjalet e tua do te bien ne vesh te shurdhet.
Leonidha nuk do te marre trupa shtese, dhe nese
ai kthehet, pa ndihmen time, do te shkoje ne burg ose me keq.
- E do Sparten tende? - Po.
- Dhe mbretin tend? - Po e dua.
Yt shoq lufton per tokat e tij,
dhe per dashurine e tij.
Cfare ofroni? Ne shperblim te fjales sime se do te ndihmoj
per te derguar ushtrine tone ne veri.
Cfare do nje realist nga mbreteresha e tij?
Besoj se e di.
Kjo s`do te mbaroje shpejt.
Nuk do te pelqeje kjo.
S`jam mbreti yt.
Dilios!
Besoj se ajo gervishtje nuk te ka bere te padobishem.
E veshtire, imzot. Eshte vec nje sy.
Sharra e zotit me hijeshoi me nje kursim.
Dhe kapiteni?
Mallkon zotat dhe vajton vetem.
Leonidha!
U fikem. U fikem po te them.
- U shkaterruam. - Daksos, qetesohu!
Nje gungac ka udhehequr te Pavdekshmit e Zerksizit
neper shtegun e fshehur te dhive pas nesh.
Focianet qe kishe vene posteroje atje u shperndane pa lufte.
Leonidha, kjo lufte mori fund!
Kjo lufte mbaron kur te them une!
Nga mengjesi, te pavdekshmit do te na rrethojne.
Portat e Nxehta do te bien.
Spartane!
Pergatituni per lavdi!
Lavdi?
Mos ke lojtur gje?
S`ka per te pasur lavdi tani.
Vetem terheqje ose dorezim ose vdekje.
Kjo eshte zgjidhje e lehte per ne, Arkadian.
Spartanet s`terhiqen kurre. Spartanet s`dorezohen kurre.
Shko, thuaji te gjitheve.
Ta marri vesh cdo Grek te verteten per kete.
Leri qe secili nga ata te kerkoje shpirtin e vete.
Dhe kur te jesh atje,
kerko tendin.
Njerezit e mi largohen bashke me mua.
Me krahe te lehte, Leonidha.
Femije! Femije!
Mblidhuni.
S`ka terheqje. S`ka dorezim.
Ky eshte ligji Spartane.
Dhe sipas ketij ligji, do te qendrojme te luftojme.
Dhe te vdesim.
Nje ere e re ka filluar.
Nje epoke lirie.
Dhe te gjithe do te dine se treqind Spartane
dhane frymen e tyre te fundit per ta mbrojtur!
Miku im.
Kam jetuar nje jete te tere pa u penduar deri tani.
Dhe nuk eshte se im bir dha jeten per vendin e vete.
Vetem se nuk i thashe kurre se sa e doja.
Qe qendroji perkrah meje me nder.
Se ai ishte cdo gje imja me e mire.
Me eshte thyer zemra prej humbjes tende.
Zemra?
Zemren e kam mbushur me urrejtje.
Mire.
Dilios!
Ecim pak bashke.
Po, imzot.
Por, imzot, jam ne rregull. Jam gati per beteje.
Qe je nga me te miret.
Por ke nje tjeter talent jo si cdokush Spartan.
Do te dergosh urdherat e mi te fundit keshillit
me force e gjalleri.
Tregoju atyre historine time.
Beji te ditur cdo Greku c`ka ndodhi ketu.
Do te kesh nje tregim per te rrefyer.
Nje rrefim fitoreje.
Fitore.
Po, imzot.
Zoteri, ndonje mesazh...?
...per mbretereshen ?
Asgje me fjale.
Njeqind largohen.
Nje grusht mbeten.
Vetem nje kthen koken pas.
Spartane!
Mengjesi juaj eshte gati hani me gjithe shpirt.
Sepse sonte do te vdesim ne ferr!
I jap tani podiumin gruas se Leonidhes,mbreteresha e Spartes.
Keshilltare.
Qendroj para jush jo vetem si mbreteresha juaj.
Vij tek ju si nje nene.
Vij tek ju si nje bashkeshorte.
Vij tek ju si nje grua Spartane.
Vij tek ju me perulesi te madhe.
Nuk jam ketu te perfaqesoj Leonidhen.
Veprimet e tij flasin me larte se fjalet e mia.
Jam ketu per te gjithe ato zera te cilet s`mund te degjohen.
Nena, bija, eter, djem.
Treqind familje qe po derdhin gjak per te drejtat tona
dhe per principet mbi te cilat eshte ngritur kjo dhome.
Jemi ne lufte, zoterinj.
Duhet te dergojme te gjithe ushtrine Spartane ne ndihme te
mbretit tone, jo vetem per ruajtjen tone por edhe te
femijeve tane. Dergoni ushtrine per ruajtjen e lirise.
Dergojeni ate per drejtesi.
Dergojeni per rendin e ligjin.
Dergojeni per arsyen.
Por, me e rendesishmja, dergojeni per shpresen.
Shpresoni qe mbreti dhe ushtaret e tij nuk kane humbur ne faqet
e historise. Qe kurajo e tyre na ka lidhur sebashku.
Se nga shembulli i tyre jemi bere edhe me te forte.
Dhe se zgjedhja juaj sot reflekton trimerine e tyre.
Treqind.
Prekese.
Elokuente, pasionante.
Por nuk ndryshon faktin se yt shoq na solli luften ne tek
porta e shtepise tone. E ke gabim.
Ate e solli Zerksizi dhe para
tij, ati i tij Dariusi, ne Maratone.
Perset nuk do te ndalen derisa i vetmi strehim qe do te gjejme
te jete rrenoje e kaos.
Kjo dhome nuk ka nevoje per mesime historie, mbretereshe.
Atehere cili eshte mesimi qe doni ju te lini pas?
A duhet te filloj ti radhis te gjitha valle?
Nder, devotshmeri, lavdi.
Flisni per nderin?
Devotshmerine? Lavdine?
Po per tradhetine bashkeshortore?
- Si guxoni? - Si guxoje une?
Veshtrojeni ate me vemendje.
Ajo eshte nje mashtruese e vertete.
Mos u tall me pjesetaret e ketyre dhomave te shenjta,